Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014

Στην Παλιά Παναγία Λειβαδιάς/ In the church of Old Panagia in Livadia


Τον προηγούμενο Απρίλιο το εργαστήριο μας προχώρησε την αγιογράφιση του Ι.Ναού Παλιάς Παναγίας στην Λειβαδιά. Αυτή την φορά συνεχίσαμε με σκηνές του Θεομητορικού κύκλου όπως: Το Γενέσιο της Παναγίας, Η προσευχή του Ιωακείμ και της Αννας, Ο Εναγγαλισμός τους,η κολακία της Θεοτόκου και τα εισόδια της στον ναό.
 Επίσης προστέθηκαν διακοσμήσεις που έλειπαν απο τον ναό.
 Ευχόμαστε η Κυρία Θεοτόκος να βοηθήσει να φέρουμε εις πέρας τον ναό της.
Δημήτρης Συρεγκέλας


Last April our atelier continued the painting of the temple of "Old Panagia" in Livadia. This time we continued with scenes from the cyrcle of Mother of God (the life of Mother of God).
Moreover been aded some new decoratons that were missing from the temple.
We wish that Our Lady the Mother of God,will help to finish Her temple.
Dimitris Siregelas



























































































































































































































Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014

<< ΑΣΤΡΑΠΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ>> Του Γιάννη Τσαρούχη





   Δεν εχω σπουδάσει Θεολογία,αλλα ξέρω να διαβάζω τις εικόνες των Βυζαντινών,ακόμα και των Βυζαντινών ώς το 1800.Οι ζωγράφοι και οι γλύπτες υπήρξαν πάντοτε μεγάλοι Θεολόγοι και μόνο οι εξυπνάκηδες τους ειρωνεύονται. Ζωγραφίζοντας τον τελευταίο των ανθρώπων ψάχνω να βρώ τα στοιχεία του εκείνα που τον κάνουν άξιο να ονομάζεται <<υιός Θεού>>. Ο κόσμος όμως δεν καταλαβαίνει και νομίζει πως μόνο οι καλλονές των κομμωτηρίων έχουν κάτι το θεικό.Θα ήταν βαρετό να ασχολείται κανείς ώρες για να ζωγραφίσει ένα πορτραίτο,αν δεν πιστεύει ότι είναι κατ'εικόνα και καθ'ομοίωσην του Θεού.[...]

    Όταν σε καλούν να κάνεις ένα πορτραίτο δεν πρέπει να φέρεσαι σαν κόλακας κομμωτής.Πρέπει να αγκαλιάζεις παράφορα και ελεύθερα χωρίς καλούς τρόπους τη μορφή για να βρείς τα θεικά της στοιχεία.
  Όλοι οι <<ασχημομούρηδες>> για τους ανόητους  Βυζαντινοί Αγιοι, για μένα έχουν συλλάβει το πολυτιμότερο,παραμελώντας περιττές λεπτομέρειες,που μόνο η έκφραση <<αστραπή της Θεότητος>> αποδίδει.




   [...] Σου έρχεται στο νού η φράση της νεκρώσιμης ακολουθίας <<ποίον το περί ημάς γέγονε μυστήριον>>, μα στα βλέμματα των προσώπων συναντάς την "αστραπή της θεότητας" που νεκρώνει τον Άδη. Πολύτιμη εικονογράφηση μιας υψηλής πίστεως και ηθικής.
  Εκεί που νομίζεις πως οι ζωγράφοι τυρβάζουν περι πολλά, απότομα αισθάνεσαι κατάβαθα πως υπάρχει μια ανώτερη πίστη απο τον μανιερισμό και πώς <<Κύριος εστί και του Σαββάτου ο υιός του ανθρώπου>>.
    Πολλές φορές σκέφτηκα να μαζέψω φράσεις του Ευαγγελίου που θα ήταν χρήσιμες στους ζωγράφους,όταν ξεχνούν να θυσιάσουν το περιττό στο απαραίτητο.
   Όλες αυτές τις ζωγραφιές,όλα αυτά τα χρωματιστά σχήματα δύο διαστάσεων, που υποβάλλουν την τρίτη με το μυστήριο της χρωματικής αρμονίας,που νικά το χώρο και το χρόνο,οι βυζαντινοί κατάφεραν να τις πλάσουν σ"έναν ολόκληρο κόσμο πιο μεστό και πιό ισχυρό απο τον αληθινό.
   Το Βυζάντιο προτίμησε αυτό που ονομάζουμε ψυχή απ'αυτό που συνήθως το λέμε ζωή. Εχει όμως κάποια σημασία το ότι ψυχή σημαίνει ζωή στο Ευαγγέλιο,όπως άλλοστε και στην σημερινή γλώσσα του λαού.
   Πολλοί ξένοι αρχαιολόγοι, στο παρελθόν τουλάχιστον,θέλησαν να βρούν κάποια σχέση της τέχνης του Μυστρά, όπως άλλωστε και της Μονής της Χώρας,με το Ιταλικό<<Κατριτσέντο>>. Ισως οι ζωγρφάφοι της εποχής εκείνης να είχαν δεί δυτική ζωγραφική, ίσως να ήθελαν να δώσουν μια βυζαντινή απάντηση σε ότι γινόταν στην Δύση. Τούτο όμως δεν σημαίνει πως υπάρχει βαθύτερη σχέση και είναι αδύνατο να συναντήσουμε ένα στοιχείο που να δείχνει σαφή επίδραση η μίμηση. Πρίν απο την επίδραση της δυτικής Αναγεννήσεως στην Κρητική σχολή μετά την πτώση, δεν μπορούμε να μιλάμε σοβαρά για μίμηση ιταλικών προτύπων στην βυζαντινή ζωγραφική.




    Η δυτική ζωγραφική της εποχής εκείνης μελετά τη φύση,σχεδιάζει μετρώντας,ερευνά σαν γυμνασιόπαις που τον εμψυχώνει μια άγουρη ερωτική περιέργεια χωρίς αληθινό έρωτα,ούτε άνεση. Οι βυζαντινοί είναι με τους δυτικούς οι μεγάλοι,που οι μικροί θέλουν να τους συλλάβουν επ'αυτοφώρω την ώρα που λανθάνουν η λένε ψέματα. Υπάρχει ένα πάθος για την προόπτικη και την ανατομία και τη λογική ισορρόπηση και εξήγηση που παραμερίζει,κάθε τι άλλο. Υπάρχει μια αφηγηματική και σχεδόν φλύαρη απεικόνιση. Ότι είναι ανώτερο ή <<μυστικό>>,είναι ύποπτο. Είναι τα ψέματα των ηλικιωμένων για να γελάσουν τους νέους. Η θρησκευτική και πολιτική αντιζηλία Δύσεως και βυζαντίου, σπρώχνει τους δυτικούς να συκοφαντήσουν το βυζάντιο. Η συκοφαντία αυτή βάσταξε ίσαμε τις μέρες μας και τη δεχτήκαμε κι εμείς οι ίδιοι μαζί με τον ευρωπαικό πολιτισμό και το περίεργο τη συντηρούμε ακόμη,σά συντηρητικοί ανατολίτες, τώρα που οι φωτισμένοι ευρωπαίοι την βρίσκουν αστήρικτη.





    Όλες αυτές οι εικόνες δεν έχουν γίνει στο καβαλέτο ενώ ποζάρει ένα μοντέλο. Απο κάπου έχουν αντιγραφεί.Εδώ όμως χρειάζεται να πούμε το εξής: Δέν είναι αντιγραμμένες με τον ίδιο τρόπο που ένας επιμελής μαθητής αντιγράφει το μοντέλο ή ένα πρότυπο. Οι ζωγράφοι του Μυστρά,όπως  και όλοι οι βυζαντινοί ζωγράφοι,αποστηθίζουν και μετά εκτελούν. Αποστηθίζουν ότι είδαν στη ζωγραφική, μα πολύ συχνά ό,τι είδαν και στην ίδια τη ζωή. Η ζωγραφια είναι ένας ρόλος, σαν ένα τραγούδι, σαν ένα μάθημα. Εκμάθηση τέλεια, αποστήθιση και εκτέλεση με ύφος παραστάσεως χωρίς διακοπές, χωρίς διαταγμούς.[....]
    Η εκτέλεση όμως που κάνει ο βυζαντινός ζωγράφος δεν είναι σκέτη τεχνική, είναι ολόκληρο ζήσιμο, είναι σώστη δημιουργία του ρόλου. Ο βυζαντινός ζωγράφος ήταν σαν ένας ηθοποιός ή σκηνοθέτης, που έπρεπε να εκτελεί ορισμένα έργα (θέματα εμπνευσμένα απο τή ζωή του Χριστού, της Παναγίας και τών Αγίων), προσαρμόζοντας τα όμως,διακριτικά έστω,στο πνεύμα της εποχής. Συχνά έπρεπε να αυτοσχεδιάσει και να κάνει πράγματα καινούργια,που να δίνουν την εντύπωση πως προυπήρχαν απο χρόνια. Γι' αυτό το λόγο η ζωγραφική του βυζαντινού αλλάζει απο αιώνα σε αιώνα. Αλλάζουν οι κλίμακες οι χρωματικές, το ύφος, το πνεύμα της συνθέσεως. Ποτέ δεν έχουμε συλλογιστεί, τις διαφορές που χωρίζουν τις διάφορες τεχνοτροπίες της βυζαντινής τέχνης ανάλογα με τις εποχές. Ποιός θα μελετήσει και θα ταξινομήσει αυτές τις σχολές που επηρεάζονται από το δυτικό Ροκοκό στο 18ο καί 19ο αιώνα, ή τίς επιδράσεις του δυτικού νεοκλασσικισμού στον 19ο αιώνα, όταν πλησιάζει το τέλος της βυζαντινής ζωγραφικής;
 Η αληθινή ιστορία της βυζαντινής ζωγραφικής είναι κάτι που αρχίζει στην εποχή μας.


Απο την συλλογή κειμένων Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, Εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα






Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ/COMMENT ON NATIVITY ICON




  Η εορτή των Χριστουγέννων εορταζόταν αρχικά μαζί με την γιορτή των Θεοφανείων.Μετατέθηκε όμως στις 25 Δεκεμβρίου κατά τον 4ο αιώνα μχ ώστε να αντικαταστήσει την λατρεία του Ήλιου που συνεχιζόταν αυτήν την εποχή (Χειμερινή ισημερία-Αύξηση ημέρας).
  Η εικονογραφία της εορτής βασίζεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά για την Γέννηση  και στου Ματθαίου για τους μάγους.Οι σκηνές του λουτρού του Παιδιού και αυτής του Ιωσήφ βασίζεται σε απόκρυφες διηγήσεις.
 Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται η Θεοτόκος συνήθως ξαπλωμένη και πιο σπάνια γονατιστή δίπλα στο θείο βρέφος.Εικονίζεται συνήθως ακουμπισμένη στο ένα χέρι να συλλογίζεται το μυστήριο της ενθρώπισης του Θεού.Βλέπουμε οτι η Θεοτόκος δεν έχει γύρω της γυναίκες να την υπηρετουν όπως βλέπουμε σε άλλες γεννήσεις(Προδρόμου,Θεοτόκου).Αυτό συμβαίνει για να υπογραμιστει οτιη Θεοτόκος γέννησε χωρίς ωδίνες τον Χριστό και άρα δε χρειαζόταν τις υπηρεσίες τους.
 Ο Χριστός βρίσκεται μέσα σε ένα σκοτεινό σπήλαιο που υπονοεί το σκοτάδι του προχριστιανικού κόσμου,την έσχατη απόγνωση και την σκιά του θανάτου που βασίλευε στην ανθρωπότητα πρίν ο Θεός έρθει στόν κόσμο.Συμβολίζει ακόμη το άνοιγμα των εγκάτων του Αδη που θα νικηθεί απ οτον Χριστό με την Ανάσταση του.Βλέπουμε δηλαδή μια ενδιαφέρουσα αναλογία πρός  την εικόνα της Ανάστασης της καθόδου δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις.Βλέπουμε την κατάδυση του Χριστού στην καρδιά του σκοταδιού του θανάτου.Συμβολική είναι επίσης και η φάτνη του Χριστού θυμίζοντας περισσότερο τάφο η θυσιαστήριο παρά παιδικό κρεββάτι.Επίσης και οι φασκιές που είναι τυλιγμένος ο Χριστός θυμίζουν τα σουδάρια που τυλίχτηκε ο Χριστός κατά την ταφή του.Υπογραμίζει θα λέγαμε η εικόνα της Γέννησης τον σκοπό που ήρθε ο Χριστός στην γή,για να θυσιαστεί δηλαδή ώστε να μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί και να έχει ζωή αιώνιο πέρα απο τον τάφο.
   Το θείο βρέφος φωτίζεται απο το άστρο της γέννησης το οποίο καταλήγει σε τρείς ακτίνες θυμίζοντας ότι Αυτός είναι ο Ενας της Αγίας τριάδος ομοούσιος με τον πατέρα και το Αγιο Πνεύμα.
 Πίσω απο τον Χριστό υπάρχουν ένα βόδι και ένα γαιδουράκι τα οποία υπενθυμίζουν  την προφητεία του Ησαία(1,3)που λέει:"Το βόδι γνωρίζει τον ιδιοκτήτη του Κυρίου του και ο όνος γνωρίζει την φάτνη ιδιοκτησία του Κυρίου του,ο Ισραηλιτικός όμως λαός δέν με αναγνωρίζει ώς Κύριον του,δέν έχει ούτε στοιχειώδη κατανόηση δι εμέ".
  Δίπλα του οι Άγγελοι, μάρτυρες της Θεότητος του,αναγγέλουν το καλό νέο στούς βοσκούς,ανθρώπους απλούς,άδολους,αφελείς οι οποίοι όπως και οι γυναίκες στον τάφο(Μυροφόρες) ζούν κατά κάποιο τρόπο στο περιθώριο της κοινωνίας.
  Οι μάγοι εικονίζονται και αυτοί στην εικόνα είτε οδεύοντας πρός τον Χριστό είτε προσκυνόντας τον.Οι μάγοι είναι άνθρωποι που ψάχνουν σοφά για την αλήθεια και ακολουθούν το αστέρι που τους οδηγεί θα λέγαμε στα πόδια του Χριστού.
  Ο Ιωσήφ στέκει παράμερα υπογραμίζοντας ότι δέν έχει λάβει μέρος στην γέννηση του Παιδιού.Παρουσιάζεται σκεφτικός μή όντας σε θέση να αφομοιώσει το μυστήριο της Γεννήσεως Υιού από Παρθένο.Σε πολλές εικόνες εικονίζεται δίπλα του ένας γέρος που πιστεύεται ότι είναι ο δαίμονας που του βάζει λογισμούς αμφιβολίας για την Παρθένο.Είναι χαρακτηριστικό πολλών εικόνων της Γεννήσεως ότι η Θεοτόκος έχει το πρόσωπο στραμένο, όχι πρός τον Σωτήρα, αλλά πρός τον Ιωσήφ με μια έκφραση κατανόησης και βαθιάς λύπης.Η Θεοτόκος μοιάζει να θέλει να βοηθήσει με όλες τις δυνάμεις της τον Ιωσήφ.Σ"αυτήν την φροντίδα προσδιορίζεται κιόλας το υπούργημα της ώς Βασίλισσας των ουρανών μεσίτριας του ανθρωπίνου γένους, αυτής που φέρει τις θλίψεις των ανθρώπων.
  Ενα άλλο επεισόδιο που απεικονίζεται και είναι δανεισμένο απο τα απόκρυφα Ευαγγέλια είναι η σκηνή του λουτρού του Χριστού το οποίο υπενθυμίζει ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δέν διαφέρει σε τίποτα εξωτερικά απο ένα άλλο παιδί και υποβάλεται σε ανθρώπινες συνήθειες.
  Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι σε ένα γενικό σχήμα η εικόνα της Γέννησης αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα.Το υψηλό έχει έκταση Θεοφανείας,το μεσαίο αφιερώνεται στο μυστήριο και το κατώτερο τμήμα είναι της ανθρώπινης κυριαρχίας.
  Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε ότι με την Γέννηση του Εμμανουήλ(Ο Θεός μεθ"υμών),ο Θεός ξανασυναντά στην καρδιά των σκοταδιών τον αποκλεισμένο απο τον παράδεισο άνθρωπο.Ενα Πάσχα του χειμώνα θα λέγαμε ότι είναι η Γέννηση και ξανασχεδιάζει  την λερωμένη εικόνα της ανθρωπότητας η οποία απο εδώ και εμπρός αναγεννιέται και ανασταίνεται μαζί του μέσω του Σώματος και του Αίματος του που έλαβε κατά την Γέννηση Του.

Συρεγκέλας Δημήτρης.Χριστούγεννα 2013




 The feast of Christmas was celebrated originally  together with the feast of Epiphany.It moved on December 25 during the 4th century AD to replace the worship of the Sun that was going on that period ( Winter solstice - day increase ) .
  The iconography of the feast is based on the Gospel of Luke for the Nativity and on  Matthew for Magi.The scenes of the bath of the Child and that of Joseph based on arcane narratives .
 In the center of the compotition is the Virgin usually lying rarer kneeling next to the holy infant.She depicted usually leaned on one hand to contemplate the mystery of God"s incarnation .

We can notice that the Mother of God hasn"t around her women  ministering her as we see in other births (Baptist, Mary). This is for emphasising that the Mother of God gave birth without pangs Christ and therefore did not need their services
.
 Christ is in a dark cave which implies the darkness of pre-Christian world , the ultimate despair and shadow of death which was leading in  humanity before God"s incarnation.It also symbolizes the opening of the bowels of Hades who will be defeated by Christ by His resurrection.So we watch an interesting analogy with the icon of the Resurrection,  the cathode in both of the occassions.We watch the diving of Christ in the heart of the death"s darkness.Symbolic is also the manger of Christ reminding more grave or altar despite childhood bed .Also, the swaddling clothes wrapped the Christ remind the fabrics with which Christ wrapped  in His burial.We would say that the icon of the Nativity notices of the reason that Christ came to earth to be sacrificed so that man can be saved and has eternal life beyond the grave.

   The Divine infant illuminated by the star of birth which results in three rays reminding that He is the One of the Holy Trinity consubstantial with the Father and the Holy Spirit .

 Behind Christ are depicted an ox and a donkey, which recall the prophecy of Isaiah ( 1.3 ) which says : " The ox knows its owner , and Lord knows the only property manger of the Lord ,but the Israelite people but not recognize me as his master has neither rudimentary understanding by me . "
  Next to Him the Angels witnesses of His Divinity , announcing the good news to the shepherds , ordinary people , guileless , gullible who,like the women at the tomb ( Myrrhbearing women ) somehow live on the margins of society .

  The wise men are also depicted in the icon or Moving towards Christ or venerating Him.The wise men are people searching wisely for the truth and follow the star that leads them we could say to the feet of Christ .

  Joseph stands aside emphasizes that he has not taken part in the birth of infant.He is depicted thoughtfully not being able to digest the mystery of the Nativity of an infant from a Virgin.In many images is shown next to an old man who is believed to be the demon who puts thoughts of doubt for the Virgin.Is a  feature of many icons of the Nativity that the Virgin has is turning her head not to the Savior , but to Joseph with an expression of deep understanding and sadness.Mother of God seems to want to help Joseph with all of her power. in this care is also determined her characteristic as the Queen of Heaven mediatrix of mankind , she who is bearing the sorrows of the people .

  Another episode that is depicted is borrowed from the apocryphal Gospels is the scene of the bath of Christ which recalls that the incarnate God is indistinguishable externally from another child and subjected to human habits .
  Summarizing we would say that in a general shape the image of the Nativity is setting in three areas.The higher area is devoted to the appearance of God , the middle is devoted to the mystery and the lower part belongs to  human domination.

  Closing we would like to emphasize that the Birth of Emmanuel (God is with us ) , God meets again in the heart of the darkness the blocked from heaven man.One Easter in the winter we would say that is the Birth and redesigning the soiled image of humanity which from now on is reborn and resurrected  through His Body and Blood that He takes throw His birth.


Dimitris Siregelas Christmas 2013








Η Γέννησις,εγκαυστική εικόνα,Ι.Μονή Αγ.Αικατερίνης Σινά,7ος αι./Nativity,encaustic icon,Holy moastery of St.Catherine Sina, 7th cent.





Η Γέννησις,Μαύρη εκκλησία,Καππαδοκία,11ος αι./Nativity,dark church,Cappadokia,11th cent.









Η Γέννησις,μηνολόγιον του Βασιλείου,11ος αι,Βατικανό/Nativity,menolgion of Vasilios,11th cent.,Vatican





Η Γέννησις,Παναγία του Άρακα,Κύπρος,1192μχ/Nativity,Panagia of Arakas,Cyprus,1192 ac





Η Γέννησις,Οσιος Λουκάς Βοιωτίας,10ος αι./Nativity,Hosios Loukas of Viotia,10th cent.






Η Γέννησις,Ι.Μονή Βατοπαιδίου,14ος αι./Nativity,Vatopedi monastery,14th cent





Η Γέννησις, Περίβλεπτος Μυστρά,14ος αι./Nativity,Perivleptos Mystras,14th cent.





Η Γέννησις,Παντάνασσα Μυστράς,15ος αι./Nativity,Pantanassa Mystras,15th cent.





Γέννησις,Ρώσσικη εικόνα,15ος αι./Nativity,Russian icon,15th cent





Γέννησις,Ρώσικη εικόνα,15ος αι/Nativity,Russian icon,15th cent.





Η Γέννησις,Α.Ρουμπλιώφ,15ος αι/Nativity,A.Rublief,15th cent





Η γέννησις,Γιάννης Τσαρούχης,1946/Nativity,Giannis Tsarouchis,1946







Η Γέννησις,Δ.Συρεγκέλας,2013/Nativity,Dimitris Siregelas,2013




                                      
Η Γέννησις,Σοφία Λουκά 2017/ Nativity, Sofia Louka 2017












Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

Η νέα εικόνα τών Αγίων Δημητρίου,Νέστωρος και Λούπου/The new icon of St.Dimitrios,Nestor and Lupos

Παραδώσαμε πρίν λίγες ημέρες   στον Αγιο Δημήτριο τών όπλων στα Κ.Πατήσια τήν εικόνα των Αγίων Μαρτύρων Δημητρίου Νέστωρος και Λούπου.

 http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82

     Η εικόνα είναι διστάσεων 1.30μ Χ1.00μ και είναι χρυσωμένη όλη με στιλβωτό χρυσό.
 Την προηγούμενη Κυριακή 20/10 έγινε απο τους ιερείς του ναού η ακολουθία της μύρωσης της εικόνας και της υποδοχής της στην ενορία ως νέα εφέστειος εικόνα του ναού.
 Εμεις απο την πλευρά μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ιερείς του ναού για το έργο που μας ανέθεσαν και ευχόμαστε να την χάρηκαν όλοι οι ενορίτες.

We delivered a few days ago in the church of St.Dimitrios in kato Patissia in Athens,the icon of the Martyr Saints Dimitrios,Nestor and Lupos
.
http://en.wikipedia.org/wiki/Demetrius_of_Thessaloniki

  The dimentions of the icon are 1.30mX1.00m and it has polished gold in the background.
 Last Sunday 20/10 the priests of the church made the blessing of the icon with holy Myron and also the elcoming of the Icon in the parish.
We from our side want to thank the priests of the church for their award of this work and we wish that all the members of the parish will be happy with the icon.




























Αγ.Δημήτριος/St.Demetrios




Αγιος Νέστωρ/St.Nestor



Αγιος Λούπος / St.Lupos

































       Απο την ακολουθία της Μυρώσεως της εικόνας/ From the service of the blessing of the icon





























                          Απο την ημέρα της πανυγήρεως / From the feast day of the Saint